Zewnętrzny transformator mocy 10 Mva 33 do 6,6 Kv

Zewnętrzny transformator mocy 10 mva od 33 do 6,6 kv o mocy 10 mva i zakresie napięcia od 33 do 6,6 kv jest rodzajem zewnętrznego transformatora mocy. Jego napięcie znamionowe wynosi 10 mva, przy czym strona wysokiego napięcia wynosi 33 kv, a strona niskiego napięcia – 6,6 kv. Jest to główny nurt średniej wielkości urządzeń transformatorowych dla przedsiębiorstw przemysłowych i górniczych, a także parków przemysłowych, w pełni zgodny z normami IEC. Zewnętrzny transformator mocy 10 mva od 33 do 6,6 kv składa się głównie z uzwojeń, żelaznego rdzenia i trzech części oleju izolacyjnego.

Uzwojenia są częścią elektryczną transformatora. Zwykle wytwarza się go przez nawijanie izolowanego płaskiego drutu miedzianego lub okrągłego drutu miedzianego na formie uzwojenia. Uzwojenia są zainstalowane na kolumnie z żelaznym rdzeniem zewnętrznego transformatora mocy 10 mva od 33 do 6,6 kv. Uzwojenia niskiego napięcia znajdują się w warstwie wewnętrznej, a uzwojenia wysokiego napięcia są zainstalowane na zewnątrz uzwojenia niskiego napięcia. Pomiędzy uzwojeniami niskiego napięcia a żelaznym rdzeniem oraz pomiędzy uzwojeniami wysokiego napięcia a uzwojeniami niskiego napięcia stosuje się materiały izolacyjne do wykonania tulei oddzielających je w celu uzyskania izolacji.

Żelazny rdzeń jest główną częścią ścieżki magnetycznej zewnętrznego transformatora mocy 10 mva od 33 do 6,6 kv. Zwykle wykonuje się go poprzez układanie w stosy zawierających krzem arkuszy stali krzemowej walcowanej na gorąco lub walcowanej na zimno o grubości 0,35 lub 0,5 mm i pokrytych farbą izolacyjną. Żelazny rdzeń jest podzielony na dwie części: żelazną kolumnę rdzeniową i jarzmo. Kolumna z rdzeniem żelaznym jest wyposażona w uzwojenie, a jarzmo służy do zamykania obwodu magnetycznego. Podstawowe formy struktury rdzenia żelaznego obejmują typ serca i typ muszli.

Parametr techniczny:

Jakie są różne formy instalacji zewnętrznego transformatora mocy 10 mva od 33 do 6,6 kv?

W energetyce instalacja transformatorów napowietrznych składa się głównie z dwóch form: instalacji na słupie i instalacji naziemnej. Niezależnie od przyjętej metody, bezpieczeństwo zawsze jest na pierwszym miejscu. W najbardziej widocznym miejscu wokół transformatora należy zawiesić wyraźną tablicę ostrzegawczą przypominającą przechodniom, aby się nie zbliżali.

W przypadku transformatora zasilającego napowietrznego 10 mva 33 do 6,6 kv instalowanego na ziemi należy wokół niego dodać ogrodzenie ochronne o wysokości nie mniejszej niż 1,7 metra, a pomiędzy ogrodzeniem a platformą transformatora powinna być wystarczająca bezpieczna przestrzeń eksploatacyjna.

W przypadku instalacji na słupach lub wieżach wymagane jest, aby wszystkie przewody wysokiego i niskiego napięcia miały izolowane przewody, a część niskiego napięcia mogła również wykorzystywać gołe szyny zbiorcze. Wszystkie użyte części żelazne muszą być ocynkowane, aby zapobiec rdzy i korozji.

Jeśli montaż odbywa się na podłożu, wysokość podstawy ustala się zwykle na około 500 mm. Podstawa ta jest zwykle budowana z cegieł lub wylewanego betonu, a następnie powierzchnia jest wygładzana zaprawą cementową w stosunku 1:2. Na powierzchni należy ułożyć płaską stal lub stal kanałową, która będzie służyć jako tor jezdny transformatora.

Podczas montażu należy zadbać o to, aby tor był wypoziomowany i aby rozstaw toru był idealnie dopasowany do rozstawu kół transformatora, aby zapewnić stabilną pracę.

Warsztat

Sprzęt

Test